Wereldmuseum

 

Renovatie Wereldmuseum, Rotterdam

De oorsprong van zowel het gebouw als de collectie van het Wereldmuseum ligt bij de “Vereeniging der Koninklijke Nederlandsche Yachtclub”.

Een club waarin de Rotterdamse elite zich verenigde. Deze club werd in 1846 opgericht door Prins Hendrik, de broer van Koning Willem III. Als voorzitter van de club omringde Prins Hendrik zich met vertegenwoordigers van beroemde Rotterdamse families en reders. De Yachtclub organiseerde jaarlijkse roeiwedstrijden op de Maas. Al snel onstonden er plannen voor een clubgebouw en societeit. Er werd een prijsvraag uitgeschreven en in 1852 werd het gebouw gerealiseerd naar ontwerp van de Amsterdamse architect Godefroy. Meer dan dertig jaar zetelde de Yachtclub in het gebouw. Prins Hendrik ontving er buitenlandse gasten en de rijk versierde zalen op de eerste verdieping werden verhuurd voor feesten, partijen, bal masqueesen en soirees.

Na het overlijden van Prins Hendrik in 1879, werd de Yachtclub in 1880 opgeheven en kocht de Gemeente Rotterdam het pand met als doel een museum voor Land- en Volkenkunde op te richten. De belangrijkste collecties kwamen van E. Van Rijckevorsel, de Rotterdamsche Diergaarde en het Nederlansch Zendelingengenootschap.

De collecties werden voornamelijk aangevuld met giften via Nederlandse consuls in het buitenland, en de handelsverenigingen en rederijen in Rotterdam. Veel geld voor eigen aankopen was er niet.

Door de groeiende collectie ontstond er behoefte aan uitbreiding hetgeen resulteerde in de bouw van een extra verdieping op het gebouw. Deze nieuwe derde verdieping werd in 1909 gerealiseerd. Tevens werd er een monumentale trap aangebracht die alle verdiepingen ontsloot. Een gedeelte van de begane grond werd verbouwd tot kantoren. De nieuwe opbouw werd uitgevoerd in beton en was voor die tijd een technisch hoogstandje.

In 2000 vond een forse uitbreiding plaats door de panden Willemskade 23 en 22 toe te voegen aan het museum.
Er kwamen doorgangen tussen de panden op elke verdieping, en door het toevoegen van geklimatiseerde museumzalen in pand 23 kwamen de balzaal en salon weer vrij voor de activiteiten waar ze oorspronkelijk voor bedoeld waren: recepties, partijen en conferenties.

Om het voortbestaan van het museum te garanderen werd er door de directie van het Wereldmuseum een Revitaliseringsplan opgesteld, waarin ruimte kwam voor horeca en commerciële activiteiten als financiële drager voor het museum. Het gebouw was inmiddels gepromoveerd tot Rijksmonument.
[hr]

Restauratie

Ondanks het krappe budget en een strak schema werd in november 2009 de laatste verbouwing en gelijktijdig grootschalige renovatie afgerond. De gevels zijn gestript, volledig gerestaureerd en opnieuw gestukadoord en geschilderd in de kleuren van rond 1909. In het hart van het gebouw is weer een monumentale trap aangebracht die eer doet aan de rijke historie en monumentale karakter van het gebouw, en balzaal en salon zijn in oude glorie hersteld.

• Balkonconstructies zijn geheel vernieuwd en de balkonafwerking is in oorspronkelijke staat teruggebracht.
• Sierelementen in de balzaal en salon zijn hersteld van waterschade.
• De centrale hal met betonnen trap is volledig gesloopt waarna er een monumentale trap is aangebracht met vide over 4 verdiepingen. Er is een 27 persoons transparante lift aangebracht.
• In het achterhuis is een extra verdieping aangebracht en een goederenlift.
• Het theater is volledig verbouwd.
• Op begane grond en eerste verdieping zijn keukens aangebracht.
• Klimaatinstallaties zijn deels vervangen en nieuw aangebracht en alle museumzalen zij geklimatiseerd.

Recent Posts